NATO (engl. North Atlantic Treaty Organisation) ili Organizacija Sjevernoatlantskog ugovora predstavlja transatlantsku sponu, koja povezuje Evropu i Sjevernu Ameriku u jedinstveni odbrambeni i bezbjednosni savez. Počev od osnivanja 1949. godine, NATO pruža kolektivnu bezbjednost državama članicama, a takođe, u svojstvu foruma za bezbjednosne konsultacije, značajno doprinosi miru i stabilnosti u evroatlantskoj regiji.

Članice osnivači NATO-a: Belgija, Kanada, Danska, Francuska, Island, Italija, Luksemburg, Holandija, Norveška, Portugal, Velika Britanija i Sjedinjene Američke Države, članom 5 Vašingtonskog ugovora, potpisanim 1949. godine, obavezale su se da u odbrani priteknu u pomoć jedna drugoj, za slučaju vojne agresije protiv bilo koje od njih. Potpisivanjem tog dokumenta prije šest decenija, 12 zemalja članica sa obje strane Atlantika oformile su Sjevernoatlantski savez, a uloga NATO-a, kao političke i vojne alijanse, je bila da obezbijedi kolektivnu odbranu protiv bilo kojeg oblika agresije, te da očuva mirno i bezbjedno okruženje, pruži doprinos razvoju demokratije i ekonomskom rastu. Iako se tokom vremena mijenjala priroda prijetnji sa kojima su se suočavale države članice i NATO, osnovna načela saradnje unutar Alijanse ostala su vjerna principima sadržanim u Vašingtonskom ugovoru.

Jedan od razloga trajnosti Saveza obezbjeđen je u procesu odlučivanja, a zasniva na opštoj saglasnosti - konsenzusu, tj. principu da sve odluke moraju biti donijete jednoglasno. Ovakvim načinom odlučivanja osiguravaju se izuzetno značajni efekti,  kao što su poštovanje suvereniteta i nezavisnosti svake zemlje članice, puna podrška donijetoj odluci i riješenost da je sprovedu.

Danas, NATO je prilagođen savremenim izazovima, na prvom mjestu očuvanju mira, stabilnosti, demokratskog poretka i poštovanju ljudskih prava; borbi protiv međunarodnog terorizma i prijetnji koju predstavlja širenje oružja za masovno uništenje; izgradnji stabilnih odnosa sa Rusijom i Ukrajinom; jačanju osnova za razvijanje bliske saradnje sa drugim zemljama partnerima. Takođe, NATO djeluje u svojstvu efikasnog instrumenta u rješavanju kriza i obezbjeđenju neširenja štetnih efekata sukoba izvan državnih granica radi očuvanja stabilnost područja, i to u situacijama kada se ovaj cilj ne može obezbijediti drugim putem.

Možemo zaključiti da je Sjevernoatlantski savez posvećen obezbjeđenju mira i jačanju stabilnosti, eliminisanju prijetnji miru i izgradnji jačih bezbjednosnih odnosa posredstvom dijaloga, saradnje i sprovođenja mirovnih operacija, koje odlike mu daju karakter daleko širi i prirodu znatno kompleksniju od onih koji odlikuju jedan odbrambeni savez.

Crna Gora je tokom procesa evro-atlantskih integracija prošla više značajnih faza, od programa Partnerstvo za mir, preko Intenziviranog dijaloga, a početkom decembra 2009. godine primljena je u Akcioni plan za članstvo (MAP). Riješenost da postane član NATO-a, Crna Gora je dokazala i donošenjem više odluka o učešću vojnika Vojske Crne Gore u mirovnim misijama Sjevernoatlantske alijanse u svijetu.

Pored 12 zemalja osnivača, članice NATO-a danas su još Grčka, Turska, Njemačka, Španija, Češka, Mađarska, Poljska, Bugarska, Estonija, Letonija, Litvanija, Rumunija, Slovačka, Slovenija, Hrvatska i Albanija.

Zvaničan sajt NATO-a: www.nato.int

Sajt Koordinacionog tima za implementaciju komunikacione strategije Crne Gore o evroatlantskim integracijama: www.nato-montenegro.me